انسولین و گلوکاگون چگونه قند خون را تنظیم می کنند؟

لوزالمعده انسولین و گلوکاگون را ترشح می کند. هر دوی این هورمون ها نقش مهمی در تعادل قند خون دارند. اگر سطح هریک از این هورمون ها بیشتر یا کمتر از حد مطلوب باشد ، قند خون ممکن است افزایش یا کاهش یابد. انسولین و گلوکاگون در کنار هم به ایجاد حالتی در بدن موسوم به هموستاز کمک می کنند که در آن وضعیت بدن ثابت می ماند. هنگامی که قند خون بیش از حد بالا باشد ، لوزالمعده انسولین بیشتری ترشح می کند. هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، لوزالمعده گلوکاگون را ترشح می کند تا قند خون افزایش یابد. این تعادل به تامین انرژی کافی برای سلول ها کمک می کند ، در حالی که از آسیب عصبی ناشی از قند خون بالا جلوگیری می کند.

این مقاله عملکرد و فرایندهای انسولین و گلوکاگون و همچنین اثرات آن بر دیابت را شرح می دهد.

انسولین ، گلوکاگون و قند خون

انسولین و گلوکاگون بر سطح قند خون در بدن تأثیر می گذارد. بدن کربوهیدرات ها را از غذا به گلوکز تبدیل می کند که یک قند ساده است. گلوکز به عنوان یک منبع مهم انرژی عمل می کند.

قند خون ، معیاری برای میزان استفاده بدن از گلوکز است.

آنها در طول روز متفاوت هستند. با این حال ، در بیشتر موارد ، انسولین و گلوکاگون این سطوح را در محدوده سالم حفظ می کنند.

هنگامی که بدن گلوکز کافی را متابولیزه نمی کند ، قند خون بالا می ماند. انسولین به سلولها در جذب گلوکز کمک می کند ، قند خون را کاهش می دهد و سلولهایی را که برای انرژی به گلوکز نیاز دارند ، تامین می کند.

هنگامی که قند خون بسیار پایین است ، لوزالمعده گلوکاگون ترشح می کند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا گلوکز ذخیره شده را آزاد کرده و سطح قند خون را افزایش دهد.

سلولهای لوزالمعده مسئول ترشح هورمونهای انسولین و گلوکاگون هستند. لوزالمعده شامل بسیاری از این گروه های سلولی است. چندین نوع سلول در لوزالمعده وجود دارد ، از جمله سلول های بتا آزاد کننده انسولین و سلول های آلفا آزاد کننده گلوکاگون.

انسولین چگونه کار می کند؟

سلولها برای تامین انرژی به گلوکز نیاز دارند. با این حال ، اکثر آنها نمی توانند بدون کمک انسولین از گلوکز استفاده کنند.

انسولین اجازه می دهد تا گلوکز به سلول ها برسد. گلوکز به گیرنده های انسولین در سلول های سراسر بدن متصل می شود و انسولین به گلوکز کمک می کند تا وارد سلول ها شود.

سطوح پایین انسولین به طور مداوم در سراسر بدن در گردش است. هنگامی که قند خون بالا است ، علائم انسولین به کبد ارسال می شود. کبد گلوکز را جذب کرده و سپس آن را به مولکول دیگری به نام گلیکوژن تبدیل می کند.

هنگامی که سطح قند خون کاهش می یابد ، گلوکاگون به کبد دستور می دهد تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کرده و قند خون را به حالت طبیعی بازگرداند.

انسولین همچنین با انتقال اسیدهای آمینه به بهبود ماهیچه ها بعد از آسیب کمک می کند. اسیدهای آمینه به ساخت پروتئین در بافت ماهیچه ای کمک می کند ، بنابراین وقتی سطح انسولین پایین است ، ممکن است ماهیچه ها به درستی بهبود نیابند.

گلوکاگون چگونه کار می کند؟

کبد در دوران افت قند خون ، گلوکز را در سلول های سوختی ذخیره می کند. از خوردن و نوشیدن کمبود موادی که باعث کاهش قند خون می شوند ، خودداری کنید. با ذخیره گلوکز ، کبد اطمینان می دهد که قند خون بین وعده های غذایی و هنگام خواب شب ثابت می ماند.

هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، سلول های پانکراس گلوکاگون ترشح می کنند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کند و قند خون را افزایش می دهد.

انسولین و گلوکاگون در یک چرخه عمل می کنند. گلوکاگون با کمک به کبد قند خون را افزایش می دهد ، در حالی که انسولین به سلول ها در استفاده از گلوکز کمک می کند و قند خون را کاهش می دهد.

سطح مطلوب قند خون

عوامل مختلفی از جمله مقاومت به انسولین ، دیابت و رژیم غذایی نامتعادل می تواند سطح قند خون را بالا یا پایین بیاورد. واحد استاندارد اندازه گیری قند خون میلی گرم در دسی لیتر (میلی گرم در دسی لیتر) است. محدوده مطلوب قند خون به شرح زیر است:

زمان

قند خون (میلی گرم/دسی لیتر)

قبل از صبحانه

افراد بدون دیابت: 100

افراد مبتلا به دیابت: 130-70

دو ساعت بعد از غذا

افراد بدون دیابت: کمتر از 140 نفر

افراد دیابتی: زیر 180

وقت رفتن به خواب است

افراد بدون دیابت: 120

افراد مبتلا به دیابت: 150-90

A1C اندازه گیری است که تصویری از سطح متوسط ​​گلوکز را در مدت زمان طولانی نشان می دهد. A1C برای افراد مبتلا به دیابت باید کمتر از 7 درصد و برای افراد بدون دیابت کمتر از 6 درصد باشد.

سطح قند خون چگونه بر بدن تأثیر می گذارد؟

انسولین و گلوکاگون فوراً کار نمی کنند ، به ویژه در افرادی که قند خون بالا یا پایین دارند.

قند خون بالا

علائم قند خون بالا عبارتند از:

  • تکرر ادرار: کلیه ها سعی می کنند گلوکز اضافی را دفع کرده و به قند خون بالا واکنش نشان دهند.
  • تشنگی زیاد با تکرر ادرار: هنگام تلاش برای تنظیم قند خون ، کلیه ها دچار کم آبی می شوند و احساس تشنگی زیادی می کنند.
  • احساس گرسنگی بیش از حد: قند خون بالا مستقیماً باعث احساس گرسنگی نمی شود. با این حال ، انسولین پایین اغلب باعث احساس گرسنگی با قند خون بالا می شود.

با گذشت زمان ، قند خون بسیار بالا می تواند منجر به علائم زیر شود:

  • کاهش وزن بدون دلیل مشخص
  • کاهش سرعت بازیابی
  • خارش و خشکی پوست
  • افزایش خطر عفونت
  • سردرد
  • خستگی و عدم تمرکز
  • تاری دید
  • یبوست ، اسهال یا هر دو
  • اختلال نعوظ در مردان

قند خون پایین

تأخیر بین وعده های غذایی ، تغذیه نامناسب ، برخی داروهای دیابت و برخی شرایط خاص پزشکی می تواند قند خون را کاهش دهد.

علائم کاهش قند خون عبارتند از:

  • گیجی
  • ضربان قلب سریع
  • ضعیف
  • سوزن سوزن شدن ، به ویژه در زبان ، لب ها ، بازوها یا پاها
  • گرسنه با حالت تهوع
  • از هوش رفتن
  • سردرگمی و عدم تمرکز
  • تحریک پذیری

در صورت عدم درمان ، قند خون پایین می تواند منجر به تشنج یا از دست دادن هوشیاری شود.

انواع دیابت

دیابت زمانی ایجاد می شود که انسولین اثر خود را از دست بدهد یا بدن نتواند آن را تولید کند. این بیماری مشکلاتی در تنظیم قند خون ایجاد می کند.

انواع مختلفی از دیابت وجود دارد:

دیابت نوع 1

دیابت نوع 1 یک بیماری خود ایمنی است که معمولاً در سنین پایین بروز می کند. به همین دلیل است که گاهی اوقات دیابت نوجوانان نامیده می شود.

این نوع دیابت شامل حملات سیستم ایمنی بدن به سلول های بتا تولید کننده انسولین در پانکراس است.

افراد مبتلا به دیابت نوع 1 اغلب قند خون بسیار بالایی دارند. سطح انسولین پایین است ، به این معنی که آنها نمی توانند مقدار زیادی گلوکز را در جریان خون مصرف کنند.

دیابت نوع 2

دیابت نوع 2 شایع ترین نوع دیابت است و اغلب به دلیل عوامل سبک زندگی مانند اضافه وزن ایجاد می شود.

افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مقاومت به انسولین دارند ، بدین معنا که بدن قادر به تولید انسولین کافی نیست یا قادر به استفاده بهینه از انسولین تولید شده نیست.

دیابت بارداری

دیابت حاملگی نوعی دیابت است که در برخی از زنان در دوران بارداری بروز می کند. هنگامی که یک زن باردار است ، جفتی که از جنین در حال رشد حمایت می کند می تواند توانایی مادر در استفاده از انسولین را کاهش دهد. این منجر به مقاومت به انسولین می شود ، علائم مشابه با دیابت نوع 2.

دیابت بارداری معمولاً پس از زایمان از بین می رود. با این حال ، این یک عامل خطر برای دیابت نوع 2 در آینده است.

برخی افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و برخی دیگر مبتلا به دیابت نوع 2 هستند که باید سطح انسولین خود را کنترل کرده و قند خون خود را از طریق رژیم غذایی و ورزش منظم کنترل کنند.

مترجم: سید حمیدرضا ناجی

منبع:

پزشکی جدید


0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

Avatar placeholder

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *