اختلالات هورمونی بر سلامت بدن از جمله وزن ، سیری و هورمون های گرسنگی و عوامل هورمونی تأثیر می گذارد.

هورمون ها مولکول های سیگنال دهنده هستند. این مواد شیمیایی توسط غدد درون ریز تولید شده و در جریان خون ترشح می شوند.

ترشح هورمون ها در جریان خون توسط غدد متعددی مانند هیپوفیز ، تیروئید ، پاراتیروئید و غدد فوق کلیوی انجام می شود. اینگونه است که هورمون ها به بافت ها و اندام ها می رسند.

می توان گفت هورمون ها تقریباً بر همه جنبه های سلامت ، از جمله عملکرد جنسی ، رشد ، خلق و خو ، اشتها و متابولیسم تأثیر می گذارند.

به همین دلیل است که هرگونه اختلال در تنظیم هورمون ها (ترشحات کوچک یا بزرگ) تأثیر قابل توجهی بر سلامت ، از جمله وزن بدن خواهد داشت.

در این مقاله ، عوامل م hormonesثر بر هورمون ها و تأثیر آنها بر وزن بدن را بررسی می کنیم و هورمون های سیری و گرسنگی را بررسی می کنیم.

همچنین بخوانید:

هر آنچه باید در مورد عدم تعادل هورمونی بدانید (کلیک کنید)

تاثیر هورمون ها بر وزن بدن

هورمون ها نقش بسیار بسیار مهمی در تنظیم ذخیره و تجزیه چربی دارند.

هورمون ها همچنین تأثیر زیادی بر مصرف انرژی و میزان کالری مصرفی بدن دارند.

به همین دلیل ، نوسانات هورمونی منجر به افزایش یا کاهش وزن می شود و باعث تجمع چربی در مناطق خاصی می شود.

در اینجا چند نمونه از تأثیر هورمون ها بر وزن آورده شده است:

  • غده تیروئید هورمون هایی را تنظیم می کند که متابولیسم را تنظیم می کنند.

هنگامی که غده تیروئید بیش از حد فعال است ، هورمون تیروئید بیشتری ترشح می شود. این باعث متابولیسم بیش فعال می شود که منجر به سوزاندن کالری بیشتر می شود. این بیماری به عنوان پرکاری تیروئید نیز شناخته می شود.

علاوه بر این ، کم کاری تیروئید ، که با سطوح پایین هورمون تیروئید مشخص می شود ، منجر به مصرف انرژی کمتر می شود و به کم کاری تیروئید نیز معروف است.

به همین دلیل است که افراد مبتلا به پرکاری تیروئید وزن خود را کاهش می دهند و افراد مبتلا به کم کاری تیروئید وزن خود را افزایش می دهند (چاقی).

همچنین بخوانید:

بیماری تیروئید (کلیک کنید)

  • انسولین هورمون دیگری است که بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

سلول ها به انسولین نیاز دارند تا از گلوکز برای تولید انرژی استفاده کنند و آن را برای استفاده بعدی به عنوان گلیکوژن ذخیره کنند. انسولین همچنین برای ذخیره انرژی به شکل چربی و جلوگیری از تجزیه چربی برای حفظ وزن بدن مورد نیاز است.

حفظ سطح انسولین در محدوده استاندارد بسیار مهم است. افزایش سطح مزمن انسولین منجر به مقاومت به انسولین می شود. در این شرایط ، سلول ها به انسولین پاسخ خوبی نمی دهند.

بر اساس مطالعات انسان و حیوانات ، این امر منجر به اختلال در هورمون های سیری و گرسنگی ، جذب بیش از حد چربی توسط اندام هایی مانند کبد و به خطر افتادن متابولیسم می شود.

  • کورتیزول یک گلوکوکورتیکوئید (هورمون استروئیدی) است که نقش مهمی در پاسخ به استرس بدن دارد.

با این حال ، افزایش مزمن سطح کورتیزول منجر به افزایش وزن می شود.

کورتیزول چربی را در ناحیه شکم تجزیه می کند و میل به غذا را افزایش می دهد ، به ویژه هوس غذاهای پر کالری ، چربی و قند.

اختلال در تنظیم کورتیزول در افراد مبتلا به استرس مزمن و کسانی که مبتلا به سندرم کوشینگ هستند سطح کورتیزول را افزایش می دهد.

هورمونهای دیگر ، از جمله گلوکز ، لپتین ، آسپرین و استروژن ، به پپتیدهای غیر جهت دار بستگی دارند که بر وزن بدن و توزیع چربی تأثیر می گذارد.

همچنین بخوانید:

استروژن (کلیک کنید)

عوامل موثر بر هورمون ها

عوامل موثر بر هورمون ها را می توان به شرح زیر خلاصه کرد:

  • وزن بدن
  • بیماریها
  • سن
  • رژیم غذایی و سبک زندگی
  • به اندازه کافی خوابیدن
  • ورزش و فعالیت بدنی
  • فشار

تاثیر بیماری ، سن و افزایش وزن بر هورمون ها

عوامل زیادی بر سطح هورمون ها از جمله وزن بدن ، سن و بیماری تأثیر می گذارد

سطوح بالای چربی بدن در افراد دارای اضافه وزن یا چاق می تواند بر بسیاری از هورمون ها تأثیر بگذارد.

برخی از هورمون های م obesثر بر چاقی عبارتند از:

به عنوان مثال ، مردان چاق تستوسترون کمتری نسبت به مردان عادی و با وزن طبیعی دارند.

این به دلیل کاهش پروتئینی به نام گلوبولین متصل کننده هورمون جنسی (SHBG) است که تستوسترون را به بافت های بدن متصل می کند. کاهش SHBG در چاقی به دلیل مقاومت به انسولین است.

سطح پایین تستوسترون با افزایش چربی بدن به ویژه در ناحیه شکم و کاهش توده عضلانی در مردان همراه است.

همچنین بخوانید:

علل هورمونی باعث افزایش چربی شکم می شود (کلیک کنید)

چاقی همچنین با ناهنجاری های پریپتین از جمله هایپرکلسمی (ترشح زیاد لپتین) ارتباط دارد. این به دلیل عدم پاسخ مناسب به لپتین است.

از آنجا که لپتین سیری را تنظیم می کند ، کاهش حساسیت به آن منجر به دریافت بیش از حد کالری و افزایش وزن می شود.

چاقی همچنین با سطح بالای انسولین و آسپرین (هورمون محرک اشتها) همراه است.

افراد یائسه نیز افزایش چربی بدن به ویژه در ناحیه میانی را تجربه خواهند کرد.

این ممکن است به دلیل تغییرات هورمونی در این مرحله باشد ، از جمله کاهش سطح استروژن ، که با کاهش مصرف انرژی و اختلال عملکرد متابولیک همراه است.

علاوه بر این ، شرایطی مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک ، کم کاری تیروئید ، بیماری کوشینگ و دیابت می تواند منجر به اختلالات هورمونی شود و بر وزن تأثیر بگذارد.

همچنین افزایش وزن در افرادی که تحت درمان هورمونی تقویت کننده جنسیت قرار دارند شایع است.

لازم به ذکر است که سطح هورمون ها تحت تأثیر بسیاری از عوامل دیگر مانند بارداری ، استفاده از داروها و موارد دیگر قرار می گیرد.

تاثیر سبک زندگی و رژیم غذایی بر هورمون ها

یکی دیگر از عواملی که بر هورمون ها تأثیر می گذارد شیوه زندگی افراد است.

رژیم غذایی ، شیوه زندگی و استرس مزمن نیز با نوسانات هورمونی مرتبط است.

رژیم غذایی

رژیم غذایی یکی از عوامل اصلی در شیوه زندگی افراد است که بر سلامت کلی و هورمونی بدن تأثیر می گذارد.

مطالعات نشان می دهد رژیم غذایی سرشار از غذاهای فرآوری شده ، قند زیاد و کربوهیدرات های تصفیه نشده می تواند منجر به عدم تعادل هورمونی شود.

به عنوان مثال ، رژیم غذایی سرشار از قند (به ویژه نوشیدنی های شیرین) با مقاومت به انسولین و افزایش سطح لپتین مرتبط است.

تحقیقات همچنین نشان داده است که رژیم های غذایی با پروتئین بالا و پروتئین کم یا متوسط ​​نسبت به رژیم های پر کربوهیدرات و کم پروتئین تأثیرات مفیدی بر هورمون های سیری و گرسنگی دارند.

همچنین بخوانید:

رژیم کم کربوهیدرات (کلیک کنید)

رژیم های غذایی غنی از غذاهای فرآوری شده و قندهای اضافی سطح هورمون های گرسنگی از جمله NPY را افزایش می دهد و اثرات هورمون های سیری از جمله CCK را خنثی می کند.

این اثرات باعث پرخوری و افزایش وزن می شود.

علاوه بر این ، رژیم غذایی سرشار از غذاهای فرآوری شده ، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مختل کننده غدد درون ریز ، از جمله فتالات را افزایش می دهد.

به نظر می رسد این مواد شیمیایی اشتها ، سیری و هورمون های دوستدار غذا را تنظیم کرده و باعث مقاومت به انسولین می شوند. همه این عوامل بر افزایش وزن تأثیر می گذارد.

روش های دیگری نیز برای تاثیر رژیم غذایی بر هورمون ها و افزایش وزن وجود دارد.

به طور کلی ، پیروی از یک رژیم متعادل غنی از غذاهای کامل با حداقل پردازش و قند اضافه شده برای سلامت هورمون ها مهم است.

سایر عوامل موثر بر هورمون ها

خواب ، فعالیت بدنی و استرس نیز بر هورمون های م affectثر بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

خواب کافی برای سلامتی ضروری است. در حقیقت ، نداشتن خواب کافی می تواند منجر به اختلالات هورمونی شود.

بی خوابی با مقاومت به انسولین ، مقاومت به لپتین و اختلالات هورمون گرسنگی مرتبط است که می تواند منجر به افزایش هوس ، سیری ، پرخوری و افزایش وزن شود.

ورزش همچنین بر سطح هورمون ها تأثیر می گذارد.

بر اساس مطالعات انجام شده ، افزایش فعالیت بدنی منجر به موارد زیر می شود:

  • افزایش حساسیت بدن به انسولین
  • افزایش سطح تستوسترون در مردان
  • کاهش سطح لپتین در افراد دارای اضافه وزن و چاق
  • واکنش هورمون سیری را بعد از غذا بهبود می بخشد

مدیریت استرس برای پاسخهای هورمونی سالم ضروری است. استرس مزمن هورمون های مسئول تنظیم اشتها را تغییر می دهد و به افزایش کالری دریافتی و افزایش وزن کمک می کند.

به همین دلیل ، مدیریت استرس بخش مهمی از ارتقاء سلامت هورمونی مطلوب و حفظ وزن بدن است.

تاثیر هورمون ها بر سیری و گرسنگی

هورمون ها اشتها را تنظیم می کنند تا سطح انرژی مناسب بدن را حفظ کنند.

برخی هورمون ها احساس گرسنگی را تحریک می کنند.

دیگران نشان دادند که به اندازه کافی غذا خورده اند و احساس سیری کرده اند.

عدم تعادل هورمونی که بر کنترل اشتها تأثیر می گذارد منجر به افزایش یا کاهش وزن می شود.

هورمون گرسنگی

هنگامی که بدن به غذا نیاز دارد ، یک سری مراحل در سیستم غدد درون ریز و عصبی برای تحریک دریافت غذا انجام می شود.

به عنوان مثال ، یک چرخه انقباضات مربوط به گرسنگی (موسوم به مجتمع حرکتی مهاجر) توسط هورمون های دستگاه گوارش ، از جمله موتیلین ، تحریک می شود.

برخی از هورمون های اصلی و سایر ترکیباتی که بر تحریک اشتها تأثیر می گذارند عبارتند از:

  • گرلین: گرلین به عنوان هورمون گرسنگی شناخته می شود و هیپوتالاموس را تحریک می کند که ناحیه مسئول گرسنگی در مغز است. گرلین علاوه بر مصرف غذا ، در چرخه خواب و بیداری ، متابولیسم گلوکز و غیره نقش دارد.
  • موتیلین: موتیلین هورمونی است که در روده کوچک تولید می شود. وقتی بدن روزه است ، موتیلین باعث انقباضات روده می شود و مغز را از نیاز به غذا مطلع می کند.
  • نوروپپتید Y (NPY): NPY یک پپتید (اسید آمینه زنجیره کوتاه) است که توسط مغز برای تحریک بلع ترشح می شود. تولید و انتشار NPY توسط هورمون هایی مانند گرلین و لپتین تنظیم می شود.
  • پروتئین های وابسته به آگوتی (AgRp): AgRp پپتید دیگری است که توسط مغز تولید می شود. تولید AgRp توسط گرلین تحریک می شود و مصرف خوراک را افزایش می دهد.

هورمون سیری

موارد زیر برخی از هورمون های اصلی ایجاد کننده سیری و کاهش مصرف غذا هستند:

انسولین هورمونی است که از لوزالمعده ترشح می شود. انسولین نقش مهمی در تنظیم قند خون و تعادل انرژی دارد. سطح انسولین بعد از غذا افزایش می یابد. در واقع انسولین به مغز متصل می شود تا مصرف غذا را کاهش دهد.

  • کلسیستوکینین (CCK)

کلسیستوکینین هورمونی است که توسط سلولهای روده کوچک در پاسخ به مواد مغذی ، به ویژه چربی ها و پروتئین ها ترشح می شود. مصرف غذا با تحریک مراکز سیری در مغز کاهش می یابد و باعث انقباض کیسه صفرا و ترشحات لوزالمعده می شود که برای هضم ضروری هستند.

  • پپتید شبه گلوکاگون 1 (GLP-1)

GLP-1 توسط سلولهای روده ای در پاسخ به مواد مغذی تولید می شود. پپتید شبه گلوکاگون (GLP-1) تخلیه معده را کند می کند ، مصرف غذا را کاهش می دهد و سیری را افزایش می دهد.

  • پپتید پانکراس YY (پپتید YY)

پپتید YY هورمون دیگری است که در روده کوچک تولید می شود. این هورمون در پاسخ به غذا ترشح می شود و به گیرنده های مغز متصل می شود. این امر هوس را کاهش می دهد و حرکت غذا را از طریق دستگاه گوارش کند می کند.

لپتین هورمونی است که توسط سلول های چربی و دیگر نواحی بدن ترشح می شود. لپتین عمدتا به عنوان هورمون سیری شناخته می شود. لپتین پپتیدهای افزایش دهنده گرسنگی از جمله NPY و AgRp را مهار می کند و پپتیدهای افزایش دهنده سیری را تحریک می کند. این امر هوس ها را کاهش می دهد.

Obestatin یک هورمون سرکوب کننده اشتها است که با اثرات گرسنگی ناشی از گرلین مقابله می کند. با این حال ، دانشمندان در حال مطالعه ابستاتین هستند و تحقیقات بیشتری در مورد تأثیر آن بر احساس گرسنگی و سیری مورد نیاز است.

البته لیست فوق جامع نیست و مواد دیگری مانند پپتید نسفاتین 1 و هورمون اکسی سانتومودولین نیز در کنترل اشتها دخیل هستند.

خلاصه

هورمون های کنترل گرسنگی و سیری و توزیع چربی و متابولیسم به نوبه خود بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

عواملی که بر سلامت هورمون ها تأثیر می گذارد شامل ژنتیک ، پیری ، بیماری ، استرس در شیوه زندگی ، خواب و ورزش است.

پیروی از رژیم غذایی متعادل و مغذی ، خواب کافی ، تشخیص بیماری های زمینه ای ، مدیریت استرس و ورزش تنها برخی از راه های علمی برای حفظ وزن سالم و تنظیم هورمون ها است.

برای مشاهده و خرید محصولات مکمل و مراقبت از داروخانه آنلاین Oiro کلیک.


0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

Avatar placeholder

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *