سلما بلر فقط در اولین جلسه ما توانست نیم ساعت صحبت کند. این به شرطی است که او برای همکاری به مغز و بدن خود اعتماد کند – خیلی بیشتر و او می ترسد تمرکز او شروع به تزلزل کند یا صحبت او شروع به چرخش کند. او گفت: “ما وظیفه داریم بدانیم که لحظات کوچکتر واضح تر خواهند بود.”

از نظر بلر ، هیچ گونه فرار از آثار بیماری مولتیپل اسکلروزیس ، بیماری خود ایمنی که او در سال 2018 دریافت ، اما معتقد است سالهاست که به سیستم عصبی مرکزی او حمله کرده است.

این جمعه خاص در ماه سپتامبر شروع بسیار سختی دارد: او می گوید که در خانه اش در لس آنجلس بیدار می شود و احساس می کند “همه چیز بد است” ، اما متوجه می شود که صحبت با مردم به ناراحتی او کمک کرد. بلر گفت که اوایل روز مکالمات خوبی داشت و منتظر گفتگوی ما بود.

بنابراین اگر او در این مصاحبه به استراحت نیاز داشته باشد ، با خوشحالی می گوید: “این بدان معناست که شما مرا خسته کرده اید.”

این صراحت افسار گسیخته در همه تعاملاتش ، چه فیلمنامه ای و چه خود به خودی ، با دوربین روشن یا خاموش ، همچنان ادامه دارد ، حتی در حالی که روایت خود را از لحظه به لحظه به اشتراک می گذارد. او در نمایش امشب با یک تسمه بدون بند رفت که به طور تصادفی کنار گذاشت. این داستانی بود که او با افتخار به من گفت ، در عرض پنج دقیقه از معرفی ما در یک تماس ویدئویی ، در حالی که انگشتانش با موهای بلوند کوتاه شده او سفید شده و سفید می شد. (او با توضیح این انتخاب سبکی ، آوازهای امضا شده اتل مرمن را بالا می آورد و می خواند ، “من می خواهم یک شیکسا باشم.”)

اما اعتقادات بلر در سه سالی که وی در مورد تشخیص بیماری ام اس علنی شد ، اهمیت بیشتری یافته است. حالا ، چه در دفترچه خاطرات شخصی خود در رسانه های اجتماعی یا در فرش قرمز ظاهر شود ، او می فهمد که او نماینده ای است که این فرصت را دارد تا مخاطبان بیشتری را در مورد آنچه او و دیگران از آن رنج می برند آموزش دهد. MS در حال گذر از آن است.

این فلسفه حداکثر گشودگی است که او با حضور در عنوان مستند جدید ، “معرفی ، سلما بلر” بیشتر پیش می رود. این فیلم به کارگردانی راشل فلیت ، زندگی بلر با بیماری MS و پیوند سلول های بنیادی را که در سال 2019 تحت درمان قرار گرفته است ، بازگو می کند.

همانطور که بلر توضیح می دهد ، او امیدوار است که این فیلم برای بینندگانی که مشکل یا عدم اطمینان از بیماری مزمن دارند یا نه ، معنا پیدا کند.

او گفت: “این شرایط انسانی من است ، و هرکسی شرایط خاص خود را دارد ، اما من فکر می کنم که همه ما در احساس تنهایی یا ترس خود هنگام متحول شدن تغییرات بزرگ در زندگی متحد هستیم. این به هیچ وجه یک پروژه بیهودگی نیست و من به احتمال زیاد عاشق بیهودگی هستم. “

از نظر بلر ، این مستند تنها بخشی از تلاش بزرگتر برای درک خود است – تعیین میزان بیماری وی تا به حال برطرف شده است و چه چیزی باقی می ماند یا تغییر می کند در حالی که تحت درمان است.

او می گوید: “اگر این اتفاق در 20 سالگی من رخ می داد ، زمانی که من سعی می کردم کارم را شروع کنم و چند مثقال کنار بگذارم ، خجالت می کشم.” “من اکنون به اندازه کافی بزرگ شده ام. من به شخصیتی کاملاً متفاوت عادت می کنم و شرمنده نیستم. “

بلر با یادآوری نحوه تربیت خود در ایالت میشیگان ، خود را یک کودک 7 ساله توصیف می کند که دائما در جستجوی نسخه ای از خود در مرجع میز پزشک ، مجموعه ای وسیع از اطلاعات ، در مورد داروهای تجویزی ، و تعجب می کند که چرا او دائماً درد و خستگی و تغییرات خلقی غیرقابل پیش بینی

این مشکلات تا بزرگسالی نیز ادامه داشت: درد به ویژه پس از تولد پسرش ، آرتور ، در سال 2011 بدتر شد. او از نظر بینایی مشکل دارد و دچار اسپاسم عضلانی غیر ارادی در گردن می شود.

بلر گفت تا زمانی که تشخیص داده نشد ، نمی تواند بفهمد چرا علائم او متفاوت است. او می گوید: “من می توانم در خانه خود بهتر قدم بزنم ، اما بیرون مانند یک گودال ماسه ای است.” با وجود چراغ های مشخص ، صدای من متلاشی می شود حتی اگر حنجره ام خوب باشد. “

او می گوید: “من هرگز فکر نمی کردم که یک ترافیک در مغزم اتفاق افتاده باشد.”

پس از آنکه بلر تشخیص خود را فاش کرد ، وی با فلایت آشنا شد و آنها توافق کردند فیلمبرداری این مستند را چند روز قبل از اینکه بلر برای پیوند سلول های بنیادی به شیکاگو برود آغاز کنند.

فلایت گفت که بلر هیچ کنترل تحریریه ای بر فیلم ندارد ، و افزود که این تلاش تنها در صورتی موفقیت آمیز خواهد بود که بازیگر زن “آمادگی نشان دادن آنچه را که واقعاً اتفاق افتاده است به جهان نشان دهد – صمیمیت و خشونت بی رحمانه صادقانه که شما نمی بینید – و او کاملاً آماده است که “

فلیت ، که مبتلا به آلوپسی آرئاتا است ، یک بیماری خود ایمنی است که باعث ریزش مو می شود ، گفت که هنگام شروع فیلمبرداری ارتباط خاصی با بلر احساس می کند.

فلایت می گوید: “تبدیل شدن به یک زن طاس در جهان به من امکان دسترسی منحصر به فرد به یک نوع احساسات دردناک را داده است.” “این دیگر من را نمی ترساند و احساس می کنم واجد شرایط منحصر به فرد برای نگه داشتن مکانی برای شخص دیگری هستم که از آن عبور می کند.”

اما همه در زندگی بلر احساس راحتی نمی کنند زیرا او پیوند سینما و پیوند سلول های بنیادی را دنبال می کند. سارا میشل گلار ، بازیگر “قصد های بی رحمانه” و دوست قدیمی بلر ، می گوید که از درمان می ترسد ، که با رژیم شیمی درمانی شدید همراه است.

گلر می گوید: “من فقط احساس کردم که بسیار خطرناک است.” “و نگرش او این بود ، بله ، من در حال حاضر مدیریت می کنم ، اما شاید در 10 سال آینده من کاندیدای این درمان نخواهم بود و نخواهم بود. یا الان یا هیچوقت. و در حال حاضر یا هرگز تعریف بسیار خوبی از سلما ”.

گلار در مورد این پروژه نیز مطمئن نیست – “من یک شخص بسیار خصوصی هستم ، به سختی می توانم به سوپر مارکت بروم ،” اما او موقعیت بلر را درک می کند: او احساس می کند که این برای پسرش بسیار مهم است.

همانطور که گلر به خاطر می آورد ، “او می گفت ،” خدا نکند ، اگر من نیامدم ، آرتور یک دفتر خاطرات کامل تصویری از آنچه من تجربه کرده ام دارد. او هرگز مجبور نیست تعجب کند ، آیا من تسلیم می شوم؟ او می داند که من چقدر سخت تلاش کردم تا در کنار او باشم. ”

برای پارکر پوزی ، دوست و همکار بلر برای تقریباً 20 سال ، تصمیم برای ساختن یک فیلم مستند به همان اندازه یک شکل بیان مشروع مانند سایر کارهای هنری بود.

پوسی گفت: “این تنها چیزی است که ما داریم – زندگی شما به عنوان یک بازیگر ، تمام مطالب ، همه داستان.” “آیا به دور از ریزه کاری های بیشتر سرگرمی به سراغ چیزی می روم که به من معنا بدهد؟”

پوسی افزود: “هرکسی که بتواند در خلق چیزی که باید خلق کند هدف پیدا کند و شهامت این را داشته باشد که آن را به بهترین شکل زندگی کند ، این هنر است. آن پیروزی است. “

بلر به نوبه خود می گوید وقتی فیلمبرداری مستند شروع شد ، “فکر نمی کنم متوجه شده باشم. واقعاً هیچ جهتی وجود ندارد و منظورم به بهترین شکل است. “

او افزود: “فکر نمی کنم متوجه شدم که فیلمی در حال اکران است که من موضوع آن بودم. من هنوز واقعاً به آن رسیدگی نکرده ام. ”

وقتی نیم ساعت ما به پایان رسید ، خداحافظی کردیم و به بلر گفتم منتظر هستم تا در چند روز آینده دوباره با او ارتباط برقرار کنم. او با صدایی طنزآمیز اثری ، پاسخ داد: “اگر خدا زنده باشد ، خدا بخواهد”.

درس بعدی ما ، که برای آن دوشنبه برنامه ریزی شده بود ، باید تعطیل می شد که بلر آخر هفته از اسب سوار شد. هنگامی که او در مکالمه بعدی به من گفت – این بار از طریق تلفن ، زیرا تماس های ویدئویی تمرکز او را دشوار کرد – تعادل خود را از دست داد و انگشت شستش هیپنوتیزم شد اما خوب بود.

وقتی احساس کرد که در اولین گفتگوی ما چگونه رفتار می کند ، خجالت می کشد و از شوخ طبعی شگفت انگیز خود برای رفع اضطراب خود استفاده می کند. او می گوید: “من وحشت زده هستم زیرا هنوز ، حتی در ذهن من ، یک انگ وجود دارد ، شما آن را حمل نخواهید کرد – شما قادر نخواهید بود این کار را برای بدن و ذهن انجام دهید.” وقتی احساس کنم دارم تکان می خورم از محافظ عصا استفاده می کنم. “

او همچنین از کامنتی که در اینستاگرام خود از شخصی که از فیلم مستندش پشتیبانی می کرد دیده بود ، ناراحت شد ، اما همانطور که بلر توضیح می دهد ، اظهار داشت: “ای کاش یک فرد عادی ، مانند یک فرد مشهور ، این کار را انجام می دهد ، زیرا این نیست یکسان.”

بلر در ادامه تأکید می کند: “من یک فرد معمولی هستم.”

سینتیا زاگیبویلو ، رئیس و مدیر اجرایی انجمن ملی ام اس ، می گوید تصمیم بلر برای به اشتراک گذاشتن داستان تجربیاتش می تواند به نفع افراد مبتلا به این بیماری و کسانی باشد که می خواهند درباره آن بیشتر بدانند.

زاگیبویلو می گوید: “هیچ راه درستی برای غلبه بر چنین چیزی وجود ندارد.” “هیچ دو داستان ام اس شبیه هم نیستند و برای بیان مردم ، این بسیار شخصی است.”

زاگیبایلو می گوید ، وقتی شخصی مانند بلر در مورد بیماری خود علنی می شود ، “افراد وقتی با چالش های بیماری MS خود مواجه می شوند کمتر احساس تنهایی می کنند. می توانند چیزی را تشخیص دهند. این می تواند منجر به تشخیص زودهنگام MS شود ، به این معنی که افراد می توانند سریعتر درمان شوند و نتایج بهتری را به دنبال داشته باشند. “

وی افزود: “با به اشتراک گذاشتن سفر خود با جهان به روشی واقعاً معتبر ، این امر واقعاً هیچ ایرادی ندارد.”

بلر می گوید به او گفته اند بیماری ام اس در حال بهبودی است ، که به گفته وی به این معنی است که “هیچ راهی مشخص برای بدتر شدن بیماری من وجود ندارد و این بسیار بزرگ است.” این به شما فضای تنفس می دهد. ” هیچ زمان بندی مشخصی برای مدت زمان پیوند سلول های بنیادی او وجود ندارد ، اما همانطور که او در سبک امضای خود می گوید ، “قبل از آن ممکن است با اتوبوس برخورد کنم.”

یکی از مزایای عجیب این دوره آرامش نسبی این است که بدانید آیا رفتارهای گذشته او م componentsلفه های اساسی روحیه و شخصیت او است – طغیان ، تکانشگری – می تواند نشانه بیماری باشد یا خیر.

بلر مکالمه ای با یک متخصص مغز و اعصاب را شرح می دهد که از او می پرسد آیا برای شبه هیپوکندری دارو مصرف می کند یا خیر ، این بیماری می تواند منجر به ترکیدن ناگهانی خنده ، گریه یا خشم غیرقابل کنترل شود.

“من گفتم:” نه ، این فقط من هستم ، در مورد چه چیزی صحبت می کنید؟ بلر به یاد آورد. “او می گفت:” یا شاید نه. ” هرگز برای من اتفاق نیفتاد. “

بلر افزود: “من نمی دانم آیا هرگز از آسیب عصبی عبور خواهم کرد یا نه. می دانم که می توانم مسیرهای جدیدی پیدا کنم ، اما مدت زیادی است که زخم خورده ام. “

او به پرورش آرتور ادامه داد و با پدرش ، جیسون بلیک ، طراح مد و دوست پسر سابقش ، حضانت کرد. اما او گفت که پسرش قادر به تماشای همه مستندها نیست.

او گفت: “حدود 20 دقیقه بعد ، او احساس راحتی نکرد.” او نگران بود که مردم مرا اینگونه ببینند و پشت سرم صحبت کنند یا به من کار ندهند. “

بلر گفت که قصد دارد به عنوان بازیگر به کار خود ادامه دهد و تا آنجا که به نظر می رسد از صنعت بازنشسته شده است ، این به این دلیل نیست که او خود را برای نقش ها تعیین نکرده است.

بلر گفت: “قطعاتی که از زمان تشخیص من در اختیار من قرار گرفته است ، پیرزن است ، آن کسی که روی ویلچر است ، آن کسی که به دیوار برخورد کرده است.” “من ممکن است آن چیزها باشم ، اما من هنوز همه چیز دیگری هستم که قبلاً بودم ، و نباید به خاطر آن سقوط کنم.”

اما حالا که او خود را در آنجا به اصیل ترین شکلی که می داند نشان داده است ، بلر امیدوار است که تلاش های او به دیگران یادآوری کند – و در درون خود تقویت کند – که این نوع شفافیت ارزش دارد.

او گفت: “این می تواند برای مردم تفاوت ایجاد کند.” “منظور من از آن به صورت پوسته پوسته و نرم نیست. منظورم این است که بیایید واقعا زمان را بگذرانیم ، زیرا شما هرگز نمی دانید مردم در داخل خود چه می کنند ، و حتی اگر دوست داشتنی هایی مثل من را بشناسید بسیار آرامش بخش است. گاهی اوقات مغز و اندام خود را این یک تسلی است که ای کاش می توانستم آن را بدهم. “




0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

Avatar placeholder

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *